Gewoon even niets en toch vooruit!

Toen ik de verbinding aanging om blogs te schrijven, dacht ik, ja hoor dat doe ik geen probleem. En eigenlijk ging het ook best goed, wist al snel een paar onderwerpen, dus dat zou helemaal goed komen.

Tot deze week, deze week kreeg ik geen letter op mijn laptop en gingen mijn creatieve ideeën alle kanten op. Zo had ik bedacht dat ik zou aansluiten op een eerdere blog over toetsen en stress maar dat voelde niet meer zo goed. Dus daar begon de ellende WAT NU??

En wat ik dan eigenlijk doe is mijn kop in het zand steken, in de hoop dat het er gewoon even niet is. Even mijn verantwoordelijkheid ontlopen. Is dat zoals het hoort? Nee niet echt, maar soms werkt het wel zo. Na een kort app contact of ik nog ideeën had, gaf ik wel eerlijk aan, dat ik het even niet wist.  En juist dit toegeven was net even dat zetje wat ik nodig had. Want al snel kon ik een appje sturen, laat in de avond, dat ik toch wat wist, vertelde niet wat, dat liet ik nog even in het midden. Het idee was er wel maar de uitvoering moest nog even komen.  Daar moest ik nog even een nachtje over slapen.

Zo hier is hij dan, de blog over helemaal niets en toch zo veel. Want waar kwam dat nu eigenlijk vandaan dat ik even helemaal leeg was?

Negatieve lading

Dat kwam door de hele situatie waar we inzitten, weer een persconferentie, weer de vragen wat dat gaat betekenen voor ons allemaal. En in mijn geval denk ik dan vaak wat doet dit met je de jeugd. Met de jeugd die eigenlijk gewoon wilt feesten die erop uit willen.  Wat doet dit met de kinderen die stiekem gewoon heel bang zijn, maar dit niet durven te uiten.  Stiekem balen dat er geen sinterklaasintocht is, dat kerst niet gevierd kan worden zoals je graag zou willen. Maar ondertussen wel uren thuis zitten op je kamer om de online lessen te volgen. Ik was er stiekem even helemaal klaar mee.

Klaar met de negatieve lading die iedere keer weer even om de hoek komt kijken. Het gezicht van mijn jongste die zijn wereld nog kleiner ziet worden en aan de andere kant zo vreselijk zijn best doet om met alle regels mee te gaan. Mijn oudste die extra lang moet wachten tot de herkansing kan plaats vinden voor zijn rijexamen en mijn schoondochter die ervoor kiest om niet naar school te gaan omdat ze de klaslokalen te klein vindt en het niet verantwoordelijk acht om daar te gaan zitten en eigenlijk een beetje te horen krijgt van “ach stel je niet zo aan”.

Genieten

En toch, tussen al deze dilemma’s en ieder zijn eigen gedachten, besef ik ineens dat ik ontzettend aan het genieten ben. Genieten van de discussies over de verkiezingen van Amerika, de zelfreflectie op het slecht maken van een toets, dat ene gesprek met diegene die je eigenlijk zolang had gemist en waarin je zo ontzettend bent gegroeid. Dat jongetje wat hier cup cakes kwam maken, en waarvan ik later een mooi bericht kreeg van zijn moeder dat hij het hele weekend niet had gestotterd.  Dat meisje dat ontzettend kan genieten van een spelletje na de les die we net hadden gehad. Of dat berichtje van een ouder die haar zoon toch gemotiveerd kreeg om naar bijles te gaan en later het mailtje van hem zelf dat het goed was geweest om te gaan.

En al deze momenten deden mij beseffen dat ik er ook gewoon even niets mag zijn, dat ik gewoon even blij mag zijn met het moment. En dit gevoel dit wil ik jullie ook meegeven. Er zijn zo vreselijk veel dingen waar jullie aan moeten voldoen, dat je er soms even helemaal geen zin in hebt. En weet dat die momenten er mogen zijn, want uiteindelijk zorgen deze momenten er ook weer voor dat je vooruit kunt. Dat je weer moed vindt om dat verslag te gaan schrijven, dat je voor de volgende toets toch weer de kracht krijgt om te gaan leren. Dat je naast het vele binnen zitten ook weer iets vindt waarin je je beweging oppakt.

Accepteer dat gewoon even niets juist heel goed is.

En weet je wat vreemd is, als ik over al die andere blogs best lang deed had ik deze binnen een uurtje af.  Ineens had ik de inspiratie om deze blog te schrijven en bent ik er best trots wat ik jullie toch mee probeer te geven. Dus is het een blog over even helemaal niets, NEE uiteindelijk is het een blog die jullie verteld van accepteer soms even de leegte om daarna er weer vol tegenaan te gaan en te gaan genieten van die kleine dingen die je even niet meer zag.

Mijn oudste zoon moet nog even wachten op zijn rijexamen, maar ondertussen hebben wij de mooiste gesprekken in de auto als ik hem wegbreng of ophaal.  Gesprekken die ik straks op een ander moment met hem moet gaan voeren. Zie ik mijn jongste zoon toch weer vrolijk de deur uitlopen richting zijn volgende toets en komt hij met een zelfverzekerde kop weer binnen, deze toets was wel goed gegaan. En mijn schoondochter die straalt omdat haar jurkje en tas binnen zijn gekomen.  Dit zijn soms net even de momenten die het leven weer leuk maken. 

GENIET VAN NIETS EN GA VOORUIT.

Erna Janssen

Matri-coaching.nl

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fresh Blogs in je inbox?

Schrijf je in voor mails van jongdoord8 en we sturen je onze laatste blogs op.

[activecampaign form=7]

Fresh Blogs in je inbox?

Schrijf je in voor mails van jongdoord8 en we sturen je onze laatste blogs op.

[activecampaign form=7]

Meer  blogs in dezelfde categorie

Als je ouder psychisch problemen heeft

Als je ouder psychisch problemen heeft

Het is niet gemakkelijk als één van je ouders psychische problemen heeft of als je ouder verslaafd is aan bijvoorbeeld drugs of alcohol. Je kunt dan niet altijd (of vaak niet) bij je ouders terecht met vragen en problemen. Je leert al op jonge leeftijd...

De voordelen van het vervelen

De voordelen van het vervelen

Bijna iedereen staat de hele dag aan. Ik bedoel hiermee, je moet van alles op school, thuis, voor je bijbaan. Contacten onderhouden met je vrienden. Er leuk en goed uit blijven zien. Oja, ook nog leuke posts maken voor sociale media…. Dit kan best vermoeiend zijn....